Birçok ebeveyn şu cümleyle danışmanlığa başvurur:
“Eskiden böyle değildi.”
Çocuklar büyürken değişir; bu doğaldır. Ancak bazı değişimler ebeveynler için kaygı verici olabilir. Daha içe kapanık bir hâl, ani öfke patlamaları, ağlama nöbetleri ya da tam tersine aşırı hareketlilik… Çoğu zaman bu davranışların altında, çocuğun ifade edemediği duygular vardır.
Çocuklar yaşadıkları zorlanmaları her zaman kelimelerle anlatamaz. Bunun yerine davranışlarıyla anlatırlar. Bu nedenle davranışları “problem” olarak görmek yerine, bir mesaj olarak okumak gerekir.
Danışmanlık sürecinde amaç, çocuğu değiştirmek ya da “düzeltmek” değildir. Amaç, çocuğun ne yaşadığını anlamak ve ona uygun bir destek sunmaktır. Bu süreç aynı zamanda ebeveynler için de farkındalık yaratır. Çünkü çocuğun dünyası, çoğu zaman aile dinamikleriyle yakından ilişkilidir.
Her çocuk anlaşılmak ister. Anlaşıldığını hissettiğinde ise davranışlar çoğu zaman kendiliğinden değişmeye başlar.
